Urineproblemen

 

 

Blaasontsteking bij de hond

 

Blaasontstekingen komen geregeld voor bij honden. Er zijn verschillende mogelijke oorzaken van een blaasontsteking bij de hond:

• Een bacteriële infectie. Dit komt het meest voor.

• Een blaassteen of blaasstenen. Dit komt geregeld voor.

• Een blaastumor. Dit komt soms voor bij met name oudere honden.

 

Een bacteriële infectie komt het meest voor, en dan met name bij teven. Dit komt omdat de plasbuis of urethra veel korter is en wijder dan bij een reu. De meest voorkomende oorzaak van een blaasinfectie is dan ook een opgeklommen infectie. Meestal betreft het een Coli bacterie. Dit is een bacterie die in de darmen leeft bij de hond en andere diersoorten.

 

De symptomen van een blaasontsteking bij de hond

• Incontinentie.

• Zeer frequent plassen en kleine plasjes doen.

• Bloed bij de urine.

• Soms meer drinken.

 

 

 

 

 

 

 

De behandeling van een (bacteriële) blaasontsteking bij de hond;

Het liefst dient er steriel urine afgenomen te worden om een onderzoek te doen van de urine. Hierdoor weten we welke bacterie de oorzaak is. De infectie wordt bestreden met een antibioticakuur en de kuur dient voldoende lang gegeven te worden. Bij een “simpele” urineweg infectie houden we gemiddeld 10-14 dagen aan. Indien de infectie opgeklommen is tot de nieren dient er 4-6 weken antibiotica gegeven te worden. Het liefst controleren we na de kuur of de infectie helemaal verdwenen is (door nogmaals een urinekweek te doen).

 

De prognose van een blaasontsteking bij de hond;

Deze is over het algemeen gunstig. Het is belangrijk eventuele onderliggende oorzaken (blaasstenen en -tumoren) uit te sluiten met behulp van een echografie. Daarnaast dient de infectie goed en volledig bestreden te worden. Indien de infectie tot in de nieren opgeklommen is kan er schade optreden aan de nieren en kan de prognose soms minder gunstig worden.

 

 

 

Blaasgruis en blaasstenen bij de hond

 

 

Blaasgruis en blaasstenen komen zeer vaak voor bij de hond. Bij blaasgruis worden er microscopisch kleine korreltjes (lijkt het meest op zand) gevormd in de urine van de hond. Blaasstenen zijn eigenlijk groter gegroeide gruisdeeltjes.

 

Er zijn verschillende soorten blaasstenen en blaasgruis bij de hond. Sommige hondenrassen zijn specifiek gevoelig voor het ontwikkelen van blaasgruis. Daarnaast kunnen infecties de oorzaak zijn in het vormen van blaasgruis of blaasstenen bij de hond.

 

 

Urineonderzoek:

In de urine zien we vaak bloed, eiwit en eventueel bacteriën. Indien we bacteriën zien of we vermoeden een bacteriële infectie zetten we de urine op kweek. Het is essentieel urine voor blaasgruis direkt te onderzoeken. Gruis wordt namelijk snel gevormd als urine afkoelt. Bij afkoelen verandert de oplosbaarheid van de kristallen en kan gruis neerslaan. Vergelijk dit met het oplossen van suiker in thee. Suiker lost veel makkelijker en sneller op als thee warm is.

 

Op röntgen zijn de meeste stenen, maar niet alle, te zien.Tevens kunnen zeer kleine stenen hierop gemist worden. er zijn verschillende opties met röntgen om blaasstenen in beeld te brengen:

• Een natief opname. Hierbij wordt er een foto gemaakt van de blaas, welke het liefst gevuld is. Er wordt geen contrastmiddel gebruikt. De meest voorkomende stenen, calciumoxalaat en struviet, zijn hiermee in beeld te brengen. Ze moeten natuurlijk wel voldoende groot zijn. Sommige stenen zijn hiermee niet in beeld te brengen, bijvoorbeeld uraatstenen. Deze zien we oa geregeld bij Engelse Bulldoggen.

 

 

 

Echografie:

Echografie is veel gevoeliger dan röntgen en kan alle stenen in beeld brengen. Hiervoor is echter wel een redelijk gevulde blaas nodig. Dit kan soms lastig zijn als er een grote persdrang is. Daarnaast kunnen kleine steentjes en bloedstolseltjes op echo erg lastig van elkaar te onderscheiden zijn. Echografie is dus uitermate gevoelig. Een ervaren echograaf zal een blaassteen nooit missen. Kleine bloedstolsels kunnen echter wel verward worden met kleine steentjes. Soms kan op echo de dikke darm aangezien worden voor een blaassteen. Een ervaren echograaf kan dit echter vrij makkelijk van elkaar onderscheiden.

 

 

 

Hoe ontstaan blaasstenen bij de hond?

De oorzaak voor het ontstaan van blaasgruis en -stenen is zeer divers. Daarnaast verschilt het per diersoort en zelfs dierras. Bij honden zijn blaasstenen vaak geassocieerd met infecties van de urinewegen (met name bij struvietstenen). Sommige rassen zijn extra gevoelig voor het ontstaan van blaasstenen.

De meest voorkomende blaasstenen zijn struviet en calciumoxalaat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Struvietstenen en gruis.

Bij honden wordt deze steen altijd veroorzaakt door een blaasinfectie. Het is dus essentieel om niet alleen de steen (operatief) te behandelen maar ook de infectie. Het is daarom het beste een kweek van de urine te maken en afhankelijk van de aanwezige bacterie een antibiotica kuur te starten.

 

Calciumoxalaat stenen en gruis.

Dit zijn stenen die gevormd worden uit calcium en oxalaat en heeft meestal geen bacteriële oorzaak. Deze stenen en gruis ontstaan wederom in geconcentreerde urine met een hoge PH (dus alkalische urine). De vorming hiervan wordt veroorzaakt door een persoonlijke gevoeligheid van de hond.

 

Cystine stenen

Deze stenen komen soms voor bij honden. De oorzaak is niet geheel bekend. Wel zien we dat deze dieren een verhoogde concentratie van het aminozuur cystine in de urine hebben. In zure urine kan dan cystinestenen gevormd worden. Bepaalde rassen zijn extyra gevoelig voor het ontstaan van cystine stenen, zoals de Australian cattle dog, de Basset, de Bull mastiff, de Chihuahua, de Teckel, de Engelse Bulldog, de Mastiff, de Newfoundlander, de Staffordshire terrier en Tibetaanse Spaniel.

 

Uraatstenen

Het bekendste hondenras dat deze stenen vormt is de Dalmatier. Dit komt omdat de Dalmatier urinezuur niet kan omzetten tot allantoine. ook bij andere rassen kan deze steen voorkomen (Engelse Bulldog, miniatuur Schnauzer en Shi-Tzu)

 

De symptomen:

De volgende symptomen kunnen optreden bij blaasgruis bij honden:

• Vaak kleine beetjes plassen

• In huis plassen

• Pijn bij het plassen, persen op urine,

• Bloederige urine

 

De symptomen van blaasstenen kunnen zijn:

• Vaak kleine beetjes plassen

• In huis plassen

• Pijn bij het plassen, persen op urine,

• Bloederige urine

• Niet meer kunnen plassen. Dit zien we met name bij reuen. Bij de reu lopen steentjes namelijk vaak vast in de penis.

 

De behandeling van blaasgruis en blaastenen bij de hond.

Chirurgie:

Stenen worden meestal chirurgisch verwijderd. Het voordeel is dat het resultaat snel is. Normaliter zijn de klachten een week na de operatie grotendeels genezen. Het nadeel is dat het dier onder narcose moet en geopereerd moet worden, wat altijd pijn veroorzaakt. Goede pijnstilling kan dit echter zeer goed beperken.

 

Dieet:

Struvietstenen zijn oplosbaar met een verzurend dieet arm aan magnesium, ammonium en fosfaat. Er moet wel een antibiotica kuur gegeven worden totdat de steen volledig opgelost is. Omdat dit erg lang kan duren adviseren wij meestal chirurgie.

Calciumoxalaat gruis en stenen zijn niet met dieet op te lossen. Deze dienen dus altijd via chirurgie behandeld te worden. Wel kan een dieet de vorming van deze stenen voorkomen. Cystinestenen en uraatstenen kunnen voorkomen worden met een speciale voeding. De stenen dienen eerst chirurgisch verwijderd te worden.

 

Pijnstilling:

Blaasgruis en stenen veroorzaken een (eventueel steriele) blaasontsteking. Aangezien dit pijn doet adviseren wij altijd pijnstilling te geven totdat het gruis of de stenen verdwenen zijn.

 

Antibiotica:

Indien er tevens een bacteriële infectie aanwezig is zal er een kuur gegeven moeten worden. Deze bepalen wij het liefst nadat we een kweek hebben gedaan. Hierdoor kunnen we kijken welk antibioticum het meest geschikt is. Soms moeten we langdurig een antibioticakuur voorschrijven. Dit komt omdat er soms ook bacteriën zijn opgeklommen tot in de nieren.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Blaasontsteking bij de kat

 

Blaasontstekingen komen zeer vaak voor bij de kat. Het is een vervelende aandoening voor zowel het baasje als de kat. Katten met een blaasontsteking gaan vaak naar de bak, persen bij het plassen en kunnen bloed in de urine hebben. Een blaasontsteking zien we het meest bij jonge katten, alhoewel oudere katten weer vaker een infectie van de blaas hebben.

 

Wat is een blaasontsteking precies?

Bij een blaasontsteking raakt de binnenbekleding van de blaaswand ontstoken. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Bij mensen wordt een blaasontsteking meestal veroorzaakt door een bacteriële infectie. Met name vrouwen hebben hier sneller last van. Bij katten komt een blaasontsteking veroorzaakt door een infectie veel minder vaak voor. Als gevolg van een blaasontsteking krijgt de kat een continue drang om te gaan plassen. Ook kan de blaaswand gaan bloeden en kan er dus bloed in de urine terecht komen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waardoor wordt een blaasontsteking bij katten veroorzaakt?

Er zijn verschillende oorzaken voor een blaasontsteking bij de kat:

 

Een idiopatisch blaasontsteking bij de kat:

Dit is een moeilijk woord voor het feit dat we de oorzaak van de blaasontsteking niet weten. Bij een idiopatische blaasontsteking zien we het volgende:

• Persdrang en eventueel bloed in de urine.

• Er zijn geen bacteriën in de urine te vinden (of te kweken).

• Er is geen blaasgruis aanwezig of blaasstenen.

• Ook is er geen blaastumor of een andere afwijking, bijvoorbeeld een poliep, in de blaas te vinden

 

Een idiopatische blaasontsteking komt zeer vaak voor bij de kat. We weten de oorzaak van de blaasontsteking niet maar soms lijkt er een verband te zijn met stress. Vaak hebben katten met een idiopatische blaasontsteking een aantal dagen klachten en verdwijnen de symptomen hierna weer. Deze vorm komt vaak bij jonge katten voor en kan ook terugkeren. Uiteindelijk verdwijnen de klachten meestal vanzelf en groeien de katten er overheen. Op het moment dat een kat last heeft van een idiopatische blaasontsteking geven we vaak een pijnstiller zoals metacam.

 

Blaasinfecties:

Blaasinfecties komen geregeld bij oudere poezen voor.

 

Blaastumoren:

Blaastumoren komen zelden voor bij oudere katten. Het meest voorkomend is een blaastumor genaamd het overgangscel carcinoom (in het Engels transitional cel carcinome of TCC). De klachten bij deze tumor zijn die van een standaard blaasonsteking; de kat heeft een continue plasdrang en er kan bloed bij de urine zitten. Op echo is de tumor goed in beeld te brengen. Via chirurgie is de tumor vaak voor het grootste gedeelte te verwijderen. Meestal komt de tumor uiteindelijk terug maar gecombineerd met een pijnstiller zoals metacam kunnen katten vaak nog lang goed leven na een operatie.

 

 

Blaasgruis en blaasstenen bij de kat

Blaasgruis betekent dat er kleine kristallen in de urine van uw kat zitten. Blaasstenen zijn grote kristallen die kunnen verschillen in grote. Er zijn verschillende oorzaken mogelijk waardoor blaasgruis en stenen veroorzaakt kunnen worden bij de kat. Blaasgruis komt zeer vaak voor bij de kat. Soms echter zien we ook stenen gevormd worden bij de kat. De meest voorkomende types blaasgruis bij de kat zijn struviet en oxalaat. Struviet en oxalaat blaasgruis kan met dieet behandeld worden. Struviet stenen kunnen opgelost worden (alhoewel meestal een operatie sneller en beter is), oxalaatstenen moeten altijd geopereerd worden.

 

De symptomen van blaasgruis bij de kat zijn gelijk aan die van een blaasontsteking. Vaak naar de bak gaan, bloed bij de urine, mauwen bij het plassen en likken aan de penis zien we het meest. Bij katers kan door blaasgruis een verstopping van de penis ontstaan, wat een levensbedreigende situatie is. Met een goed dieet is blaasgruis goed te behandelen.

 

Hoe ontstaan blaaststenen of blaasgruis bij de kat?

De oorzaak voor het ontstaan van blaasgruis en -stenen is zeer divers. Daarnaast verschilt het per diersoort en zelfs dierras. Bij katten zien we dat er een “persoonlijke” gevoeligheid is tot het vormen van gruis en stenen. De ene kat vormt met hetzelfde dieet wel blaasgruis, de andere niet. Waarom is niet volledig bekend.

 

Struvietstenen en gruis.

Bij katten wordt deze zelden veroorzaakt door een infectie, bij honden vrijwel altijd. De exacte oorzaak waarom katten gruis vormen is niet geheel bekend. Wat we wel weten is dat katten hun urine uitermate goed kunnen concentreren. Gruis en stenen vormen zich makkelijker in een geconcentreerd milieu. Omdat katten vaak brokken gevoerd krijgen is hun urine vaak sterk geconcentreerd. Dit zou mede een oorzaak kunnen zijn in de vorming van blaasgruis. Daarnaast is er ook een “persoonlijke” gevoeligheid. De ene kat vormt wel gruis met hetzelfde dieet als waar de andere kat geen problemen krijgt. Dit komt omdat sommige katten in hun urine een verhoogde uitscheiding hebben van magnesium, ammonium of fosfaat (struviet is een steen die hieruit bestaat). Struviet vormt zich in een basisch milieu, dus in urine met een hogere PH.

 

Calciumoxalaat stenen en gruis.

Dit zijn stenen die gevormd worden uit calcium en oxalaat en heeft meestal geen bacteriële oorzaak. Deze stenen en gruis ontstaan wederom in geconcentreerde urine met een hoge PH (dus alkalische urine). De vorming hiervan wordt veroorzaakt door een persoonlijke gevoeligheid van de kat.

 

Cystine stenen

Deze stenen komen soms voor bij honden en zelden bij katten. De oorzaak is niet geheel bekend. Wel zien we dat deze dieren een verhoogde concentratie van het aminozuur cystine in de urine hebben. In zure urine kan dan cystinestenen gevormd worden.

 

Welke klachten krijgt een kat als deze last heeft van blaasstenen of blaasgruis?

De volgende symptomen kunnen optreden bij katten met blaasgruis:

• Vaak kleine beetjes plassen

• In huis plassen

• Pijn bij het plassen, persen op urine,

• Bloederige urine

• In de bak gaan liggen

• Bij katers: veel aan penis likken, rusteloosheid.

 

De symptomen van blaasstenen kunnen zijn:

• Vaak kleine beetjes plassen

• In huis plassen

• Pijn bij het plassen, persen op urine,

• Bloederige urine

• Niet meer kunnen plassen. Dit zien we met name bij katers.

 

Hoe kan je een kat met blaasgruis of blaasstenen het beste behandelen?

 

Chirurgie;

Stenen worden meestal chirurgisch verwijderd. Het voordeel is dat het resultaat snel is. Normaliter zijn de klachten een week na de operatie grotendeels genezen. Het nadeel is dat het dier onder narcose moet en geopereerd moet worden, wat altijd pijn veroorzaakt. Goede pijnstilling kan dit echter zeer goed beperken. Eventuele amputatie van een stukje van de penis kan nodig zijn als een kater herhaaldelijk verstopt zit tgv stenen.

 

Dieet;

Struvietstenen zijn oplosbaar met een verzurend dieet arm aan magnesium, ammonium en fosfaat. Indien er een bacteriële oorzaak is (meestal niet bij de kat) moet er wel een antibioticum gegeven worden totdat de steen volledig opgelost is. Omdat dit erg lang kan duren adviseren wij meestal chirurgie. Struvietgruis bij de kat kan goed behandeld worden met een dieet.

Calciumoxalaat gruis en stenen zijn niet met dieet op te lossen. Deze dienen dus altijd via chirurgie behandeld te worden. Wel kan een dieet de vorming van deze stenen voorkomen. Cystinestenen en uraatstenen kunnen voorkomen worden met een speciale voeding. De stenen dienen eerst chirurgisch verwijderd te worden.

 

Pijnstilling;

Blaasgruis en stenen veroorzaken een (eventueel steriele) blaasontsteking. Aangezien dit pijn doet adviseren wij altijd pijnstilling te geven totdat het gruis of de stenen verdwenen zijn.

 

Antibiotica;

Indien er tevens een bacteriële infectie aanwezig is zal er een kuur gegeven moeten worden. Deze bepalen wij het liefst nadat we een kweek hebben gedaan. Hierdoor kunnen we kijken welk antibioticum het meest geschikt is. Soms moeten we langdurig een antibioticakuur voorschrijven. Dit komt omdat er soms ook bacteriën zijn opgeklommen tot in de nieren.

 

Complicaties kunnen zijn:

- terug keren van de steentjes en/of gruis.

- bij een kater die lang niet heeft kunnen plassen kan er nierschade optreden die zelfs fataal kan zijn.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Heeft u het idee dat uw huisdier een of meerdere van deze klachten vertoont, aarzel dan niet en neem contact met ons op! Gaat u alsjeblieft niet zelf thuisdokteren met voeding etc. Alleen bij een dierenartspraktijk kunt u de beste voeding verkrijgen die speciaal ontwikkeld zijn voor de nieren en urineweg van uw huisdier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright © All Rights Reserved.